Hristiyanlık hakkında sık sorulan sorular

Evet. Hristiyanlar tek Tanrı'ya inanır. Tanrı yaratıcıdır, kutsaldır, adildir ve sevgi doludur. Kutsal Kitap Tanrı'nın bir olduğunu açıkça öğretir (Tesniye 6:4; 1. Timoteos 2:5).

Evet. Kutsal Kitap İsa Mesih'i Tanrı'nın Sözü, Tanrı'nın Oğlu ve beden almış Rab olarak tanıtır. İsa yalnızca bir öğretmen değil, günahlarımız için gelen Kurtarıcı'dır (Yuhanna 1:1,14; Koloseliler 1:15-20).

Hayır. Hristiyan imanı üç Tanrı'ya değil, tek Tanrı'ya inanır. Baba, Oğul ve Kutsal Ruh üç ayrı ilah değil, tek Tanrı'nın ezeli varlığında açıklanan üç kişidir.

Üçlübirlik, tek Tanrı'nın Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olarak kendisini açıklamasıdır. Bu insan aklıyla tamamen kavranamayacak kadar derin bir gerçektir, ama Kutsal Kitap'ta Tanrı'nın kendisini böyle tanıttığını görürüz (Matta 28:19; 2. Korintliler 13:14).

Kutsal Kitap metni binlerce eski el yazmasıyla korunmuştur. Bugünkü çeviriler bu eski metinlere dayanır ve metnin güvenilirliğini ciddi biçimde araştıran bilimsel çalışmalardan yararlanır. En iyi yol, metni bizzat okuyup mesajını incelemektir.

İsa'nın çarmıhtaki ölümü, Tanrı'nın günaha karşı adaletini ve günahlılara olan sevgisini gösterir. İsa suçsuz olduğu halde günahlarımız için öldü; böylece bağışlanma ve Tanrı'yla barış yolu açıldı (Romalılar 5:8; 1. Petrus 2:24).

Diriliş, İsa'nın ölüm ve günah üzerindeki zaferini gösterir. İsa yaşıyor olduğu için iman yalnızca geçmişte kalmış bir öğreti değil, yaşayan Rab'be güvenmektir (1. Korintliler 15:3-8,17-20).

Kurtuluş, insanın günahın suçundan, gücünden ve sonsuz sonucundan Tanrı tarafından kurtarılmasıdır. Bu bağışlanma, yeni yaşam ve Tanrı'yla barış anlamına gelir. Kurtuluş İsa Mesih aracılığıyla verilir.

İyi işler değerlidir, ama insanı Tanrı önünde aklayacak temel değildir. Kutsal Kitap kurtuluşun lütufla, iman aracılığıyla verildiğini öğretir; iyi işler ise kurtuluşun meyvesidir (Efesliler 2:8-10).

Lütuf, Tanrı'nın hak etmediğimiz iyiliği ve merhametidir. Tanrı bizi iyi olduğumuz için değil, Mesih'te gösterdiği sevgiden dolayı bağışlar ve yeniler.

Tövbe, günahı hafife almaktan vazgeçip Tanrı'ya yönelmektir. Sadece pişmanlık duymak değil, Tanrı'nın merhametine sığınarak yeni bir yola dönmektir.

İman etmek, Tanrı'nın sözüne güvenmek ve İsa Mesih'e Kurtarıcı ve Rab olarak dayanmak demektir. İman sadece bilgi kabul etmek değil, yaşamı Mesih'e emanet etmektir.

Vaftiz, İsa Mesih'e iman eden kişinin Mesih'le birleştiğini ve yeni bir yaşama başladığını açıkça ilan eden bir tanıklıktır. Su ile yapılır ve imanla gelen yeni yaşamı görünür kılar.

Hayır. İnsanı kurtaran vaftiz değil, İsa Mesih'in tamamladığı iştir. Vaftiz çok önemlidir, çünkü iman eden kişinin Mesih'e itaatini ve tanıklığını gösterir; ama kurtuluşun bedeli veya garantisi değildir.

Rab'bin Sofrası, İsa'nın bedenini ve kanını simgeleyen ekmek ve kase aracılığıyla O'nun ölümünü hatırlama ve ilan etme zamanıdır. İmanlıları şükre, tövbeye ve Mesih'e yeniden odaklanmaya çağırır (1. Korintliler 11:23-26).

Kilise yalnızca bir bina değildir. Kilise, İsa Mesih'e ait olan imanlıların topluluğudur. Bu topluluk Tanrı'ya tapınır, Kutsal Kitap'ı dinler, dua eder, birbirini sever ve dünyaya tanıklık eder.

Tanrı imanlıları yalnız yaşamaya değil, bir beden olarak büyümeye çağırır. Kilise, öğretiş, dua, teşvik, hizmet ve kardeşlik için önemlidir (İbraniler 10:24-25).

Hristiyan olmak, günahı kabul edip Tanrı'ya dönmek ve İsa Mesih'e Kurtarıcı ve Rab olarak iman etmektir. Bu bir kültür değiştirmekten önce, Tanrı'yla barışmak ve yeni yaşam almaktır.

Hayır. Hristiyanlar yalnız Tanrı'ya tapar. Meryem'i İsa'nın annesi olarak saygıyla anarız, ama tapınma ve dua Tanrı'ya yöneltilir.

Evet. Kutsal Kitap'ta Tanrı'nın gönderdiği peygamberleri kabul ederiz. Peygamberlerin işaret ettiği kurtuluş umudunun İsa Mesih'te tamamlandığına inanırız (Luka 24:27).

Günah, Tanrı'nın iyi isteğine karşı gelmek, O'nu sevmemek ve O'nun yerine başka şeyleri merkeze koymaktır. Günah sadece dış davranış değil, yüreğin Tanrı'dan uzaklaşmasıdır.

Dua, Tanrı'yla konuşmaktır. Ezberli sözlerle sınırlı değildir; şükür, itiraf, yardım isteği ve övgü içerebilir. İsa bize Tanrı'ya güvenle, dürüstçe ve alçakgönüllülükle yaklaşmayı öğretti (Matta 6:9-13).

Acı, dünyanın bozulmuşluğunu ve günahın etkisini gösterir. Kutsal Kitap bütün soruları kolayca çözmez, ama Tanrı'nın acıya uzak olmadığını gösterir: İsa acı çekti, öldü ve dirildi. Bu nedenle acı içinde bile Tanrı'ya sığınabiliriz.

Hayır. Hristiyanlık belirli bir milletin veya kültürün dini değildir. İsa Mesih Orta Doğu'da yaşadı; ilk kiliselerden bazıları Anadolu'daydı. Müjde her halktan insana açıktır.

Evet. Hristiyan olmak etnik kökeni, dili veya milleti silmez. İsa Mesih'e iman eden kişi Tanrı'nın önünde yeni bir kimlik alır ve kendi halkını sevgiyle sevmeye devam eder.

Hristiyanlar toplumda barışı, dürüstlüğü ve iyiliği aramaya çağrılır. Yetkililer için dua eder, yasalara saygı gösterir ve komşularına hizmet etmeye çalışır (Romalılar 13:1-7; 1. Timoteos 2:1-2).